عبور از شب

ghamnale — Sat, 04 Oct 2008 21:19:58 GMT

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همینجاست بخند

دست خطی که تورا عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا سراب است بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی

به خدا مثل تو تنهاست بخند

سلام فصل من...

ghamnale — Thu, 25 Sep 2008 01:01:18 GMT

میراث تاراج پاییزم

می خوانم

می رقصم

می ریزم...

ghamnale — Sat, 13 Sep 2008 21:29:55 GMT

نا کجا آباد

کجا بودم ؟ کجا رفتم ؟ چه خبر است در این سو ؟ چه سخن هاست در این راه !

اما ...اما چگونه می توان رفت ! برگردم .

ghamnale — Tue, 19 Aug 2008 09:45:33 GMT

در سكوت مطلق تنهاييم

شادماني رنگ غم را يافته

عشق ديگر مرده گشته بارها

شور هستي رفته از آن يادها

باز هم اندوه و ماتم ديده ام

باز هم يك چيز من كم ديده ام

شوق اين دريا چرا خاموش گشت

سينه ام از بار غم ها نوش گشت

من رها و دل رها و او رها

از وجود روشني گشتم جدا

من اسير اين غم و تنهاييم

تا ابد در خويشتن زندانيم

در سراب آرزوها غرقه ام

باز هم از خويشتن شرمنده ام

ghamnale — Mon, 18 Aug 2008 22:59:53 GMT

نبود؟

.

.

نیست؟

.

.

نخواهد بود ....؟

.

.

نخواست ؟

.

.

نمی توانست؟

.

.

نمی دانم...همین!

ghamnale — Mon, 11 Aug 2008 22:34:30 GMT

ديروز انگار روز خوبي بود
ديروز که من هيچ نمي دانستم از اين چشماني که مرا رقيب است چه سر خوشي کودکانه اي
دختري با چشمهاي کهربايي انگار سبز مي نمود
وچشمهاي من چه سياهي زشتي
چشمهايش خمار زندگي بود مثل سبزه مثل درخت هاي بهار
و چشمهايم زخم خورده از اين زندگي
ديروز روز خوبي بود
همان ديروز که هيچ نمي دانستم /هيچ نمي دانستم من در اين حوالي به اين چشمها رقيبم /تو بگو بودي
هيچ نمي دانستم روزي خورشيد به عشق بازي ديروز من هم جسارت ميکند
هيچ نمي دانستم وچه مفهوم رقابت خامي
ديروز روز خوبي بود که صدايم مي خنديد
که صدايم مي رقصيد
که صدايم مي باليد
وذهن من خالي بود از صداي رمز الودي که پشت اين چشمان کهربايي به حضور مي رسد
و چه امروز وهم اوري
ديروز روز خوبي بود
که من به ايينه مي خنديدم و ايينه به من عاشق بود و چه زيبا مي نمود چشمهايم را
ديروز
ديروز
د/ي/ر/و/ز
همه احساسم قرمز بود
زرد بود
وچه کودکانه شاد مي زد
وقلم ام فقط صورتي مي پاشيد
وچه امروز وهم اوري است وقتي مي دانم
کلاغها به سياهي کلاغ نقاشي هايم عاشق مي شوند وصورتي قلمم خاکستري مي پاشد
امروز چشمهايم خالي سياهي است
که هيچ رنگ ندارد ودر ايينه هم زيبا نيست
امروز صدايم سکوت مي کند وپشت بي مفهومي خام چشمهايم ارام ارام به بغض مي رسد
چه امروز وهم اوري در جذبه روزي که خوب بود امد
ومن هيچ نمي دانستم هيچ
ازاو/ از تو/ از دستهايم که به جاي دستهايش نشست
ديروز چه خوب بود در بهت ندانستنم
کاش خورشيد نمي تابيد تا هيج نمي ديدم
هيج نمي دانستم
خورشيد
مي تابد
اما تاب ديدنم نيست
چشمهايم را به همه دانستن ها مي بندم
خورشيد مرده است

ghamnale — Fri, 25 Jul 2008 22:25:54 GMT

هر دو گاهي فراموش مي كنيم

من فراموش مي كنم تو نيستي

تو فراموش مي كني من هستم

ghamnale — Sat, 12 Jul 2008 21:37:56 GMT

اگر آن شب نگاه نمی کردی

اگر در آن شب تاریک بر این تنهاتر از تنهایی چشمک نمی زدی

اگر در اولین حرفم باورم نمی کردی

اگر نمی ماندی ومی رفتی من دیگر این که هستم نبودم.

................

ghamnale — Wed, 18 Jun 2008 23:08:18 GMT

سکوت من انعکاس گرفتگی صدای یک فریاد است

به من نگاه کن بگذار تا در گرفتگی این سکوت

صدای فریاد تمام سکوت های عالم را تجربه کنی

ghamnale — Wed, 28 May 2008 03:13:56 GMT

از خستگی هایم چند قطره اشک باقی ماند

که ان را با بغض هایم فرو خوردم

چرا که جای امنی برای گریستن پیدا نمی کنم

روح خسته و سر گشته ی من به کدامین تن پوش باد تکیه کند

تا پشت مرا خالی نکند؟